از قرآن درباره او نازل شده باشد . مردى گفت : چه آيه اى در مورد تو نازل شده است ؟ گفت : آيا سوره هود را نخوانده اي ؟ آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او ، به دنبال اوست . آن كسى كه از جانب پروردگار بر حجت روشن است ، پيامبر و آن شاهد كه از خود اوست ، من هستم . ( 1 ) عبدالله بن عطاء مى گويد به امام باقر ( عليه السلام ) عرض كردم : پسر عبدالله بن سلام چنين مى پندارد كه منظور از اين آيه : قُلْ كَفَى بِاللهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ، پدر اوست ! امام ( عليه السلام ) فرمودند : دروغ مى گويد ! منظور از اين آيه ، على ابن ابى طالب است . ( 2 ) با اين توضيحات ، اين معنا كه امام زمان ( عليه السلام ) ترجمان قرآن هستند ، فهم مىشود . يعنى آن حضرت ، مفسّر رسمى و عهده دار و وارث تمام علوم قرآن هستند . ج ) امام كاظم ( عليه السلام ) مى فرمايند : چون سليمان هدهد را حاضر نيافت و در امر او به شك افتاد ، گفت : چرا هدهد را نمىبينم ؟ مگر او غايب است ؟ پس بر او خشمگين شد و گفت : او را عذابى سخت مي كنم و يا سرش را ميبرم و يا بايد دليل روشنى پيشم آرد ، و خشم سليمان بر هدهد براى اين بود كه او سليمان را به محل آب راهنمائى مي كرد ، [ موقعى كه سليمان و همراهانش بوسيله باد در هوا حركت مي كردند ] خدا به اين پرنده چيزى عطا كرده بود كه به سليمان عطا نفرموده بود ! در صورتى كه باد و مور و انس و جن و شياطين و سركشان ، مطيع او بودند ، ولى او جاى آب را در زير هوا نمي دانست ، حال آنكه هدهد

--> ( 1 ) - تفسىر الدرالمنثور ج 3 ص 324 ( 2 ) - تفسىر عىاشى ج 2 ص 220